พระ 9000 รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 45 / 258

แสนกัปสิ้นสุดลงแล้วในวันนี้" จากนั้นทั้งคู่ก็แยก ทางกันไป ในคัมภีร์บันทึกไว้ว่า ขณะที่ทั้งสองแยกจาก กัน แผ่นดินไหวสะเทือนปานจะกล่าวว่า “แม้เรา สามารถรองรับขุนเขาในจักรวาลและเขาพระสุเมรุ ได้ แต่ไม่สามา

เนื้อหาเกี่ยวกับการแยกทางของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและปิบผลิพราหมณ์ การบรรลุธรรมนางภัททกาปิลานี และการสร้างบุญที่มีผลในปัจจุบัน ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการทำบุญและคุณธรรมในชีวิตประจำวัน พระภัททกาปิลานีได

1.2.2 อารมณ์และนิมิตของกสิณ คำว่า อารมณ์โดยทั่ว ๆ ไป หมายถึงสิ่งที่จิตกำหนดเป็นคำที่พระอรรถกถาจารย์ทั้งหลาย ใช้เรียกสิ่งใดก็ตามอยู่ในขอบข่ายของสมาธิ คำนี้ตรงกับคำว่า นิมิต ซึ่งตามศัพท์หมายถึง สัญลักษณ

เนื้อหาเกี่ยวกับอารมณ์และนิมิตในสมาธิ ซึ่งอารมณ์หมายถึงสิ่งที่จิตกำหนดและตรงกับนิมิต นิมิตแบ่งเป็น 3 ประเภทคือ บริกรรมนิมิต อุคคหนิมิต และปฏิภาคนิมิต โดยบริกรรมนิมิตหมายถึงการเลือกอารมณ์เพื่อฝึกสมาธิ

Dsuem ประชาช พระอริยเจ้า ๕๑๑ อาสวะต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นโลภะ โทสะ โมหะ หรืออวิชชา ที่นอน เนื่องอยู่ในจิตใจมาเป็นเวลายาวนาน จะถูกขจัดให้หลุดร่อนออก ไปหมด ด้วยใจที่หยุดนิ่งอย่างเดียว ถ้าหยุดใจได้สนิท จะยกฐา

บทความนี้อธิบายถึงแนวทางการพัฒนาจิตใจให้หยุดนิ่งเพื่อขจัดอาสวะต่างๆ เช่น โลภะ โทสะ โมหะ และอวิชชา การหยุดใจอย่างแท้จริงจะช่วยให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับที่สูงขึ้นสู่ความเป็นบุคคลที่พ้นจากบ่วงแห่งมาร

ธรรมะเพื่อประช ทำอย่างไรได้อย่างนั้น ๓๕๕ แต่เห็นได้ด้วยตาของธรรมกาย ผู้ที่เข้าถึงธรรมกาย จึงจะซาบซึ้งเรื่องของบุญและบาป จะเข้าใจแจ่มแจ้งในเรื่องของกฎแห่งกรรม เพราะพระพุทธศาสนา เป็นเรื่องของเหตุและผล บ

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าถึงธรรมกายในพระพุทธศาสนา ซึ่งช่วยให้ผู้คนเข้าใจเรื่องของบุญและบาป รวมถึงกฎแห่งกรรมที่ตรัสว่า ผลของการกระทำเป็นสิ่งที่จะได้รับตามเหตุที่ได้ทำไป ตัวอย่างจากภิกษุสองรูปท

142 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม “ในโลกนี้ ย่อมไม่มีที่ลับแก่ผู้กระทำบาป ต้นไม้ที่เกิดในป่า ยังมีคนเห็น คนพาลย่อมสำคัญผิด คิดว่าบาปนั้นเป็นความลับ ข้าพเจ้าย่อมไม่เห็นที่ลับ แม้ที่ว่างเปล่าก็ไม่มี ใน

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของศีลและความดีงามในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าบาปและความดีไม่มีที่ลับ และทุกการกระทำมีผลต่อจิตใจของเรา อาจารย์และพระโพธิสัตว์ต่างมีบทบาทในการสร้างบรรยากาศให้แก่ผู้ศึกษาหมายให้ท

Boประช ชัยชนะครั้งที่ ๗ (ตอนที่ ๑ ชนะ นันโทปนันทนาคราช) ๑๗๘ ได้ดีที่สุด เก่งที่สุด เลิศที่สุด เพราะทรงสอนให้สรรพสัตว์ทุกหมู่ เหล่าหลุดพ้นจากทุกข์ได้ สามารถเข้าถึงความสุขอันเป็นอมตะได้ *ดังเช่นเรื่องขอ

ในวรรณกรรมเกี่ยวกับพระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ทรงใช้ความเมตตาและพระญาณในการโปรดพญานาคนันโทปนันทะซึ่งเป็นมิจฉาทิฏฐิและดุร้าย การประทับนั่งที่วิหารเชตวันขณะทรงเข้ามหากรุณาได้ทำให้พระองค์มองเห็นพญานาคในข่

ประโยค - อภิธัมมัตถสังคหบาลี และอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกา - หน้าที่ 256 ไว้แล้ว พระอนุรุทธาจารย์จึงกล่าววรรณะเป็นต้น ที่เป็นปัจจุบัน ซึ่ง ตกไปแล้วในสันตติอันเดียวกับกรรมนิมิตนั้น แม้อันชวนะที่ใกล้ต่อจุติ

บทความนี้กล่าวถึงการตีความของพระอาจารย์เกี่ยวกับปฏิสนธิและจุติของสัตว์ รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นในวาระสำคัญในการเกิดใหม่ โดยมีคำอธิบายเกี่ยวกับกรรมนิมิตและจุติในแต่ละชั้นของอรู

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - หน้าที่ 241 อกุศล ๑๒ สัญญาเป็นกามาวจรกุศลวิบาก ๑๑ สัญญาเป็นอกุศลวิบาก ๒ สัญญาเป็นกามาวจรกิริยา ๑๑ เหล่านี้เป็นต่าง ๆ กัน คือ มีสภาวะ ต่างกัน ไม่เหมือนกันและกัน เ

ในเนื้อหานี้ระบุถึงความแตกต่างระหว่างสัญญาเป็นกามาวจรกุศลและอกุศลวิบาก โดยมีการกล่าวถึงปาฐะที่เกี่ยวข้องกับพระโยคาวจรที่ไม่นึกถึงนานัตตสัญญา และความไม่มีอยู่ของรูปสัญญาในภพที่เกิดด้วยฌาน เนื้อหายังอธิ

ประโยค-ปฏิสนธิบนปฏิสนธิจากกมล ภาค ๑ - หน้าที่ 54 [ คัดเลือกพระเถระทำคุณงามความดี ๑๐๐ องค์ ] ภายหลังพระเถระทั้งหลาย ปรึกษากันว่า " พวกเราจงสั่งสอนกายา พระธรรมและวินัยอีก ดังนี้ จึงได้คัดเลือกกาย ๑๐๐

บทความนี้กล่าวถึงการประชุมของพระเถระในเมืองไพศาลีซึ่งได้มีการคัดเลือกพระเถระ ๑๐๐ รูป เพื่อสั่งสอนพระธรรมและวินัย หลังจากการปรึกษากันเกี่ยวกับการทำความดี การประชุมใช้เวลา ๔ เดือนและมีผลสำเร็จ โดยได้พูด

ประโยค (ตอน) - ปฐมมัณฑ์ปลาสำหรับเทวภาค - หน้าที่ 83 โมคลิญครูติตสาเตระ เป็นพระอุปัชฌายะ และมีพระมหาเทวะ เป็นอาจารย์ ให้อุปสมบท โดยมีพระมัณฑินิตครสะ เป็นอาจารย์ ได้ยินว่า คราวนั้น พระฤามมีพระชนมายุได้

เนื้อหาเกี่ยวกับการอุปสมบทของพระมหาเทวะและการศึกษาในศาสนาพุทธ โดยระบุถึงพระอาจารย์และการดำเนินการศึกษาของพระภิกษุในมณฑล และพระราชผู้มีอำนาจในรัชกาลที่ตนมีอยู่ รวมถึงการเรียนรู้พระธรรมและวินัยในศาสนา

ประโยค – ปฐมมัณฑปสถา:ภาค ๒ – หน้าที่ 360 หลายบทว่า โส อิตฺถสุ อณฺเฐติ ความว่า พระพุทธวินิจ บอกแก่พระธรรมวินัย และพระธรรมวินัยบอกแก่พระสงฆ์รักิตว่า “อาจารย์ของพวกเรากล่าวอย่างนี้ว่า ได้ยินว่า คุณจงลักษ

เนื้อหาการสนทนาเกี่ยวกับคำสั่งและทัศนคติของพระพุทธวินิจต่อพระสงฆ์รักิต ในด้านการเป็นผู้นำและการจัดการวินัยในชุมชนพระสงฆ์ โดยกล่าวถึงสถานการณ์ต่างๆ ที่มีผลต่อการปฏิบัติธรรม ขอบเขตการปฏิบัติ และการรักษา

ประโยค - คติสมเด็จปาฐกถา อรรถถาคพระวินัย มหาวรร ตอน ๑ - หน้าที่ 33 นั้นความสำคัญในหลวงชาวฟ้องว่า เป็นป่าช้านั่นเอง จึงได้เกิดขึ้นแก่ พระผู้มีอายุ. และด้วยอุปนิสัยสมบัติของนั้น ความบรรลุธรรมพิเศษได้ เก

ในบทนี้กล่าวถึงการบรรลุธรรมพิเศษของพระผู้มีพระภาค และการเข้าใจอารมณ์เชิงลึกที่เกี่ยวกับความโศกและความสุข พระองค์ได้ชี้แนะว่าการฟังและการเข้าถึงความรู้เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เกิดการพัฒนาในจิตใจและการเข

ประโยค - ตอนได้สนฺสนปาฏิหาริอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 395 [๒๒๖] โกสํพิชับขันธ วรรณนา [วิจินฉับในโกสํพิชับขันธ] วิจินฉับในสนฺสนปาฏิหาริ พึงทราบดังนี้:- ในคำว่า ตํ ภิกญู อปตุเตย อุตสาส์น อ

ในบทนี้กล่าวถึงการอภิปรายระหว่างพระวินัยธรและพระสุตตันติกะเกี่ยวกับอาบัติในพระวินัย โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับความเข้าใจในกฎระเบียบและการปฏิบัติของภิกษุในวันหนึ่ง มุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งใ

զՈվծե อนญาณี เจว ภาสา ฐานี ชายานิติ มีความว่า ถ้อยคำ ทั้งหลาย ไม่มีปริมาณเกิดขึ้นนับนี้และข้างนี้ ปางว่า ภาสา ก็มี เนื้อความเหมือนกันนี้ สองเท่า อุผาภิยา สมมุทนิจฺโฬ มีความว่า ภิกษุผู้ ป

บทความนี้สำรวจความหมายและการตีความคำศัพท์ในพระพุทธศาสนา โดยวิเคราะห์บทเรียนเกี่ยวกับการประกอบคำและธรรมะของภิกษุ พร้อมทั้งการวิเคราะห์การใช้ศัพท์และการแสดงความคิดเห็นในกลุ่ม โดยเฉพาะในเรื่องของธรรมกิฏิ

ประโยค๕- มั่งคลาดนี้เป็นแฉเล่ม ๔- หน้าที่ 75 ของตนให้ย่อยับ ไปเพราะโลกจั ด เหมือนพระราชญาณปรา นะจันทกินนิรี เสื่อมแล้วจากพระนางอิสฎภราชเทวัญนั้น." ภูก่าววังกั้นว่า " บทว่า อตุวุจิญ คำว่า ปราณกาน กคื

เนื้อหานี้แสดงถึงการวิเคราะห์และการเข้าใจคำประพันธ์ในพระไตรปิฎก โดยนำเสนอความหมายของคำว่า อตุวุจิญ และ ปราณกาน รวมถึงความสำคัญของการมีประโยชน์แก่ตนและการเสื่อมจากคุณธรรม การอรรถกถายังอธิบายถึงข่าวสารใ

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจัย จบ [๔๕๕] อรรถกถากฤษฎสูตรว่า "ภิญญาผู้มีความน้อยใน ฤดูกาล ย่อมไม่ให้ชม่นอื่นรู้ว่า ตรณิษฐ์ฤด

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีการกล่าวถึงนโยบายและการกระทำที่ปรากฏในอรรถกถาเอกนิบาต ต้องครรนิกายและครรนิ

ประโยค ๑ - มังคลัลที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 166 เป็นมิตร ผู้นั้น ๆ ย่อมแตกกัน โดยแท้ บทว่า อนุปลกัศลวตุตถโน ควาวว่า วาจานันโด คุร้าย หยาบคาย เศษแง่ง เสียดแทง ตัดเสียงเจ็บช้ำ เขา (ผู้สาวอับบุคคล) ย่อ

ข้อความในหน้านี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นมิตรและวาจาที่เหมาะสมในพระพุทธศาสนา มุ่งเน้นการพูดคำที่ให้เกียรติและไม่ทำร้ายจิตใจผู้อื่น ผ่านเนื้อหาที่สอดแทรกด้วยประวัติของพระเถระในสมัยพระพุทธเจ้ากัสส

ประโยคที่ 3 - อันดับ 136 ๑๕. เรื่องครฑทื่น มีเรื่องเล่าว่า ครั้งพุทธศกาล มีสหาย ๒ คน ชื่อสิริกุต กับ ครฑทื่น แต่งสาบกัน สิริกุตนี่คือพุทธศาสนา ครฑทื่น นับถือศาสนา และอวดอ้างว่าศาสนาคต คือต่างกันดี อย

บทความนี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับสิริกุตและครฑทื่น ซึ่งมีความเชื่อที่แตกต่างกัน สิริกุตเชิญนักบวชมานั่งบนหลุมพรมขณะครฑทื่นให้พระพุทธเจ้าเสด็จที่บ้านและเตรียมต้นไม้มาดักไว้ แต่พระพุทธเจ้าทรงรับรู้และบำเพ็ญไ

ประโยค - พระอธิฐานพิธีบูชาเทวา ภาค ๑๙ - หน้า 69 ๑. เรื่องพระเอกนากนะเระ* [๖๖๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวน ทรงปรารถนา พระ ฉนละชื่อว่าอธิฐานนะตรัสพระธรรมเทสน่าว่า "น ดาวา ชมภู

พระศาสดาได้ทรงปรารถนาและอธิฐานเพื่อเชื่อมต่อกับพระเทวา และผู้ที่ศึกษาธรรมจะไม่มีความทุกข์หากมีจิตมั่นคง ในวันหนึ่ง พระภิกษุจำนวนมากได้ฟังธรรมจากพระเอกนากะซึ่งมีอิทธิพลและคุณค่าทางจิตใจสูง. แนวทางแห่งโ

ประโยค - พระมังปฐมุถูกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 139 เกิดภัย ๓ อย่าง เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นไป ภัยเหล่านั้นก็สงบ เชิญเสด็จเริ่ม พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ก็หลายจะไป" พระสาศดาพร งดับคำของชนเหล่านั้นแล้ว ทรงใคร่ครว

ในเนื้อเรื่องนี้ พระศาสดาเสด็จขึ้นไปจนทำให้เกิดภัย ๓ อย่างซึ่งสงบลงเมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมืองไฟคลี พระเจ้าข้าโพธิสารจึงโปรดให้ทำการป่าวร้องและจัดเตรียมหนทางเพื่อการเสด็จของพระศาสดา โดยมีก